Ervaringsverhaal van een veteraan en zijn partner. Voor, Tijdens en Na de uitzending. Van twee kanten belicht/ verteld. Deel 18.

freebird-2Met toestemming van betrokkenen mag ik hun verhaal hier plaatsen. De achterliggende gedachte is, dat men op deze wijze anderen inzicht kunnen verschaffen wat een uitzending doet met de uitgezondene en zijn gezin/ familie. De enige namen die soms te zien zijn zijn de voornamen. Geen familiefoto’s in verband met privacy. De verhalen/ momenten zijn gekoppeld door mij en worden gefaseerd op de blog geplaatst als deel 1, deel 2 enzovoort. Hun verhaal geeft een open kijk hoe men een uitzending ervaart, wat het doet en zeker de invloed op het gezin, kinderen, familie en kennissen. De volgorde van de stukjes zijn per datum van plaatsing gerangschikt.

27 november 2016:

Dennis heeft het over zijn buddy maar ik heb er een broertje bij gekregen na de uitzending en nu ook een schoonzusje. Eentje waar ik bovenop Dennis ook mijn zorgen over had. Maar nog meer als dat, iemand die mij heeft laten zien wat dapper betekent. Op staan en doorgaan, ook al is het een honkbalknuppel die je raakt.

Dennis zijn buddy weet pas sinds een jaar of 2 dat Dennis zelf ook met problemen loopt, althans dat Dennis het hardop uitspreekt. Hiervoor praatte ze wel over de uitzending maar nooit heel diepzinnig, nu komen er nog steeds nieuwe verhalen uit als ze samenzijn. Ik luister en neem op……

Onze kinderen zijn gek op zijn buddy, lieve vriendin en hun kleine held. Ze hebben ook gezien hoe het met zijn buddy is gegaan de laatste jaren maar voor hen is het altijd de zelfde persoon gebleven. Die grote stoere man met dat hart van goud. Die Dennis wel even verving als hij in het buitenland zat en een nieuw vriendje van 1 van de dochters zich voor kwam stellen.

Ik had graag nog veel meer willen betekenen voor hem, maar dat liet onze eigen situatie niet toe. Maar er zijn voor mekaar is iets wat nooit verandert.

“Amazing grace 😘


28 november 2016:

Ik schrijf nog even door over de jongste. Hij was 2 toen papa weg ging en 3 dat hij terugkwam. Heel veel heeft hij van de uitzending niet mee gekregen. Des te meer van de nasleep.

Hij had in zijn jonge leven te maken met een instabiele thuis situatie. Hoeveel wij ook ons best deden om de golven zo laag mogelijk te houden heeft hij menig stress situatie mee gekregen.

Dennis is nooit maar dan ook echt nooit fysiek geweest tegen mij of de kinderen, maar hij kon daar in tegen met zijn houding en verbaal het huis op zijn grondvesten doen trillen. Dit heeft hij altijd proberen te beheersen maar weet ook dat het niet altijd gelukt is. Ook het leven in zijn eigen wereld thuis had een grote impact.

Wat voor wisselwerking heeft dat op een jochie van 6-8-10? Hij was met momenten bang voor zijn papa. Terwijl hij zijn papa zag als zijn grote vriend en papa zou niks liever willen dan dat te zijn. Ook deed die kleine vaak zijn best om zijn aandacht te trekken is het niet positief dan maar negatief.

Papa was niet betrokken bij school maar heeft uiteindelijk de zwemlessen op zich genomen. Heel bewust, om tijd met het ventje door te brengen. Steeds op zoek naar een vorm van positieve interactie tussen vader en zoon. Steeds meer lukt dit.

Zoals ik eerder gemeld heb heeft Dennie een spreekbeurt gemaakt over de veteraan. Wat een slimme zet was dat!! Eindelijk kon hij, en moest papa met hem over de uitzending praten. Dit deed Dennie groeien. De laatste 2 jaar gaat het beter tussen Dennis en de kinderen en worden de hobbels gladgestreken. Ze hebben gelukkig de tijd.

Er is echter 1 opmerking van een jochie van 10 die ik nooit meer zal vergeten.

“maar mam dan heb ik papa dus nooit echt gekend net zo als mijn zussen, die wel” ( papa voor en papa na de uitzending )

freebird1


30 november 2016:

Welkom thuis van Stef bos, het laat zien wat we vaak als voorbeeld aanhalen wat Nederland als held ziet.

Filmpje over het contrast tussen gelukkige sporters en ongelukkige soldaat met ijzersterke muziek van Stef Bos. Gemonteerd door Jacqueline de Weerdt.