Lezing gegeven aan een groep collega’s van Schiphol

schipholOp 1 november heb ik wederom een lezing mogen verzorgen aan een groep collega’s van Schiphol. Dit is de derde groep en na mijn twee standaard vragen was ik verbaasd over 1 aspect: Er was nog niemand die ( op welke wijze dan ook ) ooit te maken heeft gehad met PTSS. Nu weet ik niet of dat ook daadwerkelijk zo was/ is of durfde men er niet voor uit te komen. Dit was de 81e lezing en de eerste waarin dit is voor gekomen. Het interactieve was moeilijk voor elkaar te krijgen, maar wat betreft het drieluik daar werd heel goed op gereageerd. Telkens vind ik het mooi om te zien en te horen hoe men hierop reageert en zeker als het drieluik in een blik te zien is. De waarde die we willen bereiken met de foto’s is al maximaal gehaald. Op het einde van de lezing werden toch nog wat ervaringen gedeeld. Iemand vertelde zijn ervaring met zijn uitzending en dat hij enkele jaren later terug is geweest en dit als zeer positief had ervaren. Later hoorde ik van andere collega’s dat men dit niet wist van deze collega. Z0 zie je maar dat nog steeds niet alles wordt gedeeld en wat de collega’s opviel was dat de ervaring met emoties werd gedeeld. het bracht toch bepaalde herinneringen terug. Zeer kan heel lang blijven zitten.