Lezing aan een klas studenten doktersassistent van het Koning Willem 1 college in Den Bosch

dokterassistentVandaag ( 14-10-2016 ) mocht ik een lezing verzorgen aan een klas studenten die de verkorte/ versnelde opleiding tot doktersassistent doen. Ik kreeg ruim de tijd, namelijk van 08.30 uur – 10.45 uur. Ik heb ze kort uitgelegd wat de bedoeling was en ook aangegeven dat er een korte pauze zou zijn. Deze studenten ( alleen vrouwen ) waren allen tussen de 20 en 22 jaar jong. Gedurende mijn eerste gedeelte was men opvallende stil en zeer zeker aandachtig. Ze moeten een reflectie schrijven over de lezing. Eigenlijk ben ik soms wel eens benieuwd naar deze reflecties. hoe komt de informatie binnen en op welke wijze verwerken ze deze. Op mijn vraag, tijdens de pauze, of ze altijd zo rustig zijn, werd al snel geantwoord dat dit niet zo is, maar dat dit onderwerp heel erg interessant is en dat ze willen horen en leren wat PTSS is en wat het allemaal teweeg kan brengen. Op deze manier hopen ze er tijdens hun carrière toch gebruik van te kunnen maken en erop te kunnen inspelen indien nodig en vooral het herkennen van symptomen. 

Na de pauze het programma “Recht uit het hart” gekeken en vandaar uit in combinatie met de therapie EMDR de vier pijnpunten uit Joegoslavië besproken. Goede reacties op vragen van mijn kant uit. Wat heel erg opviel was de reacties op het drieluik. Wederom was dit het bewijs dat het drieluik de reacties oproept die wij hoopten dat ze zouden oproepen.

tedxdefensie-2015

 

Op het einde werd vooral gevraagd naar de tips, wat wel te doen en wat niet te doen. Ook werd de angst gedeeld: wat gebeurt er als ik ernaar vraag? Maak ik niet meer kapot dan al kapot is? Kan ik het verkeerd doen en hoe moet ik dan reageren? Heel erg praktijk gerichte vragen. Gelukkig werd er tussendoor ook nog gelachen en ook hier werd weer over geroepen dat dat wel heel erg lekker is. Spanning verlagend.